El-Adl, Allah'ın isimlerinden biridir. Gramer olarak diğer Esmâ'dan farklı bir formu vardır. El-Adl İsm-i Celîlesi, Allah'ın mastar olarak gelen tek ismidir.

Arapçada mastarların isim yerine kullanılmasının değişik amaçları ve nedenleri vardır. Bunlardan biri de "pekiştirme yapmak"tır. Allah'ın El-Adl ismi, O'nun adaletli olduğunu öğretir. Allah'ın bütün isim ve sıfatları arasında mutlak bir bağıntı, uyum, ahenk ve bölünmezlik vardır. Bu, esmâ ilminde katî bir gerçektir. Bu gerçeklik ışığında Rahman, Âlim, Kadir, Tevvab... olan Allah'ın adil olmadığını (hâşâ ve kellâ) düşünsenize...

Adil olmayan (hâşâ) Er-Rahmân'ın rahmeti,

Adil olmayan (hâşâ) El-Kādir'in kudreti,

Adil olmayan (hâşâ) Er-Rezzâk'ın rızık taksimi,

Adil olmayan (hâşâ) Et-Tevvâb'ın affediciliği kullarını celbetmeyecekti. Hatta aksine rahmetini, kudretini, rızık taksimini adaletsizce kullanacak olsaydı, kullarının aleyhinde delil olacaktı. Okuyucu abi ve ablalarımın anlak kapasitesine sığınarak şunu da dile getireyim: Adaletsiz bir rahmetten, adaletsiz bir kudrettense bizler öyle bir ilahın rahmet ve kudret isimlerinin olmamasını yeğlerdik.

İşte bundandır ki Allah'ın tüm isim ve sıfatları arasında bir tenakuz bulamazsınız. Her bir ismi ve sıfatı tümüyle kusursuz ve noksansız bir uyum gösterir. Allah'ın El Adl ismi, Allah'a ait olan tüm isim ve sıfatlarını gerekli kaldığı gibi Allah'ın diğer tüm isim ve sıfatları tek ve bir olan O İlah'ın El Adl ismine sahip olmasını ister.

Dedik ya El Adl İsm-i Celilesi mastar olarak gelen tek isimdir. Belki de bu hakikati pekiştirmek için mastar olarak geldi.

Allah, isim ve sıfatlarından takdir ettiklerini kullarına öğretti. (Selef âlimleri bizim bilmediğimiz daha başka isim ve sıfatları olduğu görüşünü serdetmişlerdir)

Allah'ın isim ve sıfatlarını bilmemizde/öğrenmemizdeki gayelerden biri günlük hayatımıza onları sokmaktır. Bu gerçeklik ışığında El Adl ismi her Müslümanın adaletli olmasını vacip kılar. Bilinen ve sanılanın aksine adaletli olmak ahlakî bir erdem değil, sahip olunması farz olan bir sıfattır. Elbette mutlak adalet sahibi olamayız. Biz hüküm verirken elimizdeki donelere bağımlı olduğumuz, aciz olduğumuz, şahitliklere bağlı olduğumuz, kul olduğumuz için mutlak değil cüz-i adalet sahibi olabiliriz. Bu cüzi adalet vasfını da icra etmediğimiz her yer ve anda zulmetmiş sayılırız. Adaletin tanımlarından biri her şeyi yerli yerine koymakken, zulmün tanımlarından biri ise layık olmadığı şeyleri layık olmadığı yerlere koymaktır.

Tadilat kelimesi bilir misiniz, adl mastarından türemiştir.

Bozulan, yıpranan, kırılan ve döküleni onarma anlama gelen adalet; bilinçaltı sözlüğünde kokuşan düzeni, ihalelerde fesadı, torpille iş görmeyi, adamcılığı, istihdamda liyakati değil rüşveti veya partizan aidiyetleri reddeder.

Adalet, suçluyu suçun kendisine değil, işleyenin kim olmasına göre ce eden hukuk sistemini kabul etmez.

Adalet, Birilerinin milyonların toplam kazancından fazlasını makam ve mevki bağlantılarıyla kasasına doldurmasını, haksız kazancı, rüşvet ağını, çalmayı yadsır.

Adalet, eşitliğin eşiğinde hakları zayi etmez.

Adalet, maddeler arasında bendlere sıkıştırılınca kanun (!) olan etik dışılıkları inkâr eder.

Adalet, milyonlarının emeğini şahsi çıkarlara kurban etmez.

Adalet, buğdaydaki alın teri ile necis suyu hamur teknesinde buluşturmaz.

Adalet, "herkes kazandığı kadar ortaya koysun" der.

Her adaletsizliğe işlenmiş bir zulm kaydı tutan ve Kahhar olan ve Adl olan bir Allah var iyi ki..! Dönün geri, rücu edin çünkü O'nun bir de Tevvâb adı var.

Rahmet isteyen Adalet edecek, o kadar!