Bismillah…
Başı rahmet, ortası mağfiret ve sonu cehennem azabından kurtuluş olan Ramazan ayı geride kaldı. Bu mübarek ayda bizler; paylaşmayı, sabrı, tevekkülü, fakirin derdiyle dertlenmeyi, boş işlerden uzak durmayı, ibadetlere yönelmeyi ve hayrı artırmayı öğrendik. Her gün, her oruç ve her ibadet, bize nefsimizi ıslah etmeyi, kalbimizi yüceltmeyi ve Rabbimize yönelmeyi öğretti.
Peki, Ramazan bitti diye bu güzel alışkanlıklar da sona mı erdi? Elbette hayır. Ramazan, sadece bir başlangıçtı; bir mektep gibiydi. Önemli olan, burada öğrendiğimiz ve kazandığımız alışkanlıkları, ibadet azmini ve hayırda yarışma bilincini diğer aylar boyunca da sürdürmektir. Ramazan bize gösterir ki ibadet süreklilik ister, nefis ıslahı hayat boyu devam etmelidir.
Allah Teâlâ Kur’ân-ı Kerîm’de şöyle buyurur:
“Ölüm sana gelinceye kadar Rabbine ibadet et.” (Hicr, 99)
Peygamber Efendimiz (s.a.v.) de şöyle buyurmuştur:
“Amellerin Allah’a en sevimli olanı, az da olsa devamlı yapılanıdır.” (Müslim, Müsâfirîn, 218)
Bu ayet ve hadis, ibadetin sadece miktarına değil, sürekliliğine ve düzenliliğine dikkat etmemiz gerektiğini hatırlatır. Ramazan’da yaptığımız ibadetler—sadaka vermek, Kur’an okumak, camide cemaatle namaz kılmak ve diğer hayırlı işler—sadece o aya özgü kalmamalıdır. Önemli olan, bu güzel alışkanlıkları hayatımızın her anına taşımak ve ibadeti bir yaşam biçimi hâline getirmektir. Unutmayalım ki süreklilik, ibadeti değerli kılan en temel unsurdur.
Ramazan’da Allah rızası ve cennet özlemiyle ibadetlerimizi artırdık; diğer on bir ayda da aynı özlem ve gayreti göstermek gerekir. Nasıl ki Ramazan’da cehennemden kurtulmanın yollarını arıyorsak, diğer zamanlarda da nefsi ıslah etmek için çaba göstermeliyiz.
Allah Teâlâ, kulluktaki sürekliliği ve bunun mükâfatını şöyle bildirir:
“…Allah’ı çokça anan erkekler ve kadınlar var ya; işte Allah onlar için büyük bir mükâfat hazırlamıştır.” (Ahzâb, 35)
Ramazan sonrası ibadette süreklilik; namazı aksatmamak, günlük düzenli Kur’an okumak ve küçük de olsa hayırlı işler yapmak demektir. Abdullah b. Amr (r.a)’dan rivayet edildiğine göre, Hz. Peygamber (s.a.v) bir gün namazdan bahsederken şöyle buyurdu:
“Kim namaza devam eder ve onu muhafaza ederse, namazı kıyamet gününde kendisi için nur, delil ve kurtuluş olur.” (Buhârî, Enbiyâ 54; Müslim, Libâs 49)
Ramazan’da nefsini ıslah eden ve güzel bir hayat tarzı kazanan mü’minler, bu hâllerini sürdürmeli ve ömür boyunca salih ameller işleme gayreti içinde olmalıdır. Sadece Ramazan, Kadir Gecesi veya kandil gecelerinde ibadet etmek, insanın kurtuluşu için yeterli değildir; çünkü ibadette süreklilik, dinin en önemli özelliklerinden biridir ve kulluğu değerli kılan temel unsurdur.
Kalbimizde Allah sevgisi ve saygısını sürekli canlı tutmak, ruhumuzu yüceltmek ve azalarımızı günah kirlerinden arındırmak, ibadetin sağladığı faydalardan sadece birkaçıdır. İşte bu nedenle, Ramazan sonrasında da aynı gayret ve azimle ibadet etmek, gerçek anlamda kulluk bilincimizi güçlendirir ve hayatımızı hayırlarla doldurur.
Ramazan geçti, ama ibadetimiz bitmemeli. Ömrümüz boyunca salih ameller işlemek, nefsi ıslah etmek ve Allah’a yönelmek, gerçek kurtuluşun ve mutluluğun anahtarıdır. Rabbimizden niyazımız, “Ölüm sana gelinceye kadar Rabbine ibadet et” (Hicr, 99) emrine uyarak, her zaman devamlı ibadet eden kullardan olabilmektir.
