Neslimiz özüne düşman edildi…
Zihinlerimiz iğfal edildi…
Yanı başımızda kardeşlerimiz vahşice katledildi…
Yer altı yer üstü kaynaklarımız elimizden alındı…
Aramızda yapay sınırlar oluşturup bizi birbirimize yabancı ettiler…
Bizi birbirimize vurdurttular…
Beldelerimiz fiilen işgal edildi…
***
Bizi parçalara bölüp sırayla yok ediyorlar…
Bir tarafımızı yok etmek için var güçleriyle gelip bizi vuruyorlar…
Bu tarafımızı yerle bir edince de kına yakıyorlar…
Öbür tarafımızı acıtınca da kına yakıyorlar…
***
Düşman bizi bir gördüğünü söylüyor, biz ise ayrı görmeye devam ediyoruz.
Bir tarafımızı acıtınca diğer tarafımız bu acıyı hissetmiyor…
Allah aşkına…
Resulullah aşkına…
Daha ne zamana kadar böyle kalmaya devam edeceğiz?..
Yetmedi mi?..
Yok mu aklı başında kimsemiz?..
Yok mu bizi düşmanın hilelerine karşı uyandıracak liderlerimiz?..
***
Düşman gemileri denizlerimize konuşlandığında…
Uçakları başımız üzerinde uçtuğunda…
Beldelerimiz bombalandığında…
Çoluk çocuğumuz ellerimiz arasında can verdiğinde…
Evlerimiz başımıza yıkıldığında…
Ezanlarımız susturulduğunda…
Malımız tar u mar edildiğinde…
Hangi yüzle ellerimizi açıp, “Allah’ım bizi kurtar, bize yardımcı gönder!” diyeceğiz…
***
Rabbim!
Yüreğimiz yanıyor, içimiz kan ağlıyor…
Hal-i pür melalimizi sana şikayet ediyoruz Allah’ım!
Sen bize bir çıkış kapısı yarat Allah’ım!
Biz tükendik, gücümüz dağıldı, her şeyimizi kaybettik. Sen bize yardım et Allah’ım!
***
İslam ümmetinin matemini yüreğimizin derinliklerine kadar hissediyoruz.
Rabbim tüm şehitlerimize rahmet etsin, makamları âli olsun.
Uyanışımıza vesile olsun.
Bir dahaki yazımızda görüşmek üzere…
