Kısa süren saltanatına rağmen Yavuz Sultan Selim, kazandığı büyük zaferler ve gerçekleştirdiği fetihlerle Osmanlı Devleti'nin sınırlarını genişletti; halifeliğin Osmanlı'ya geçmesini sağlayarak tarihin seyrini değiştirdi.
Osmanlı Devleti'nin dokuzuncu padişahı olan Yavuz Sultan Selim, 1512–1520 yılları arasında hüküm sürdü. Sert mizacı, kararlı yönetim anlayışı ve güçlü askerî hamleleriyle tanınan Yavuz Sultan Selim, Osmanlı Devleti'ni kısa sürede bölgesel bir güçten imparatorluk seviyesine taşıdı.
Amasya'da doğan ve II. Bayezid'in oğlu olan Yavuz Sultan Selim, tahta çıkmadan önce Trabzon Sancak Beyliği yaptı. Bu dönemde edindiği askerî ve idarî tecrübe, saltanatı boyunca yürüttüğü seferlerin temelini oluşturdu. 1512 yılında tahta çıkan Yavuz, devlet otoritesini güçlendirmeye yönelik sert ve merkeziyetçi bir politika izledi.
1514 yılında Safevî Devleti'ne karşı kazanılan Çaldıran Savaşı, Doğu Anadolu'nun Osmanlı hâkimiyetine girmesini sağladı. Ardından düzenlenen Mercidabık (1516) ve Ridaniye (1517) savaşlarıyla Memlük Devleti yıkıldı ve Suriye, Filistin ile Mısır Osmanlı topraklarına katıldı.
Mısır'ın fethiyle birlikte halifelik Osmanlı Devleti'ne geçti. Bu gelişme, Osmanlı padişahlarını İslam dünyasının siyasî ve dinî lideri konumuna taşıdı. Kutsal emanetlerin İstanbul'a getirilmesiyle Osmanlı Devleti'nin İslam dünyasındaki itibarı daha da arttı.
Sade yaşam tarzı, disiplinli ordu yapısı ve güçlü devlet anlayışıyla bilinen Yavuz Sultan 8 yıl gibi kısa bir süre tahtta kaldı. Yavuz Sultan Selim, 22 Eylül 1520'de İstanbul'da vefat etti.
Selim, 22 Eylül 1520'de İstanbul'da hayatını kaybetti. Yerine oğlu Kanuni Sultan Süleyman geçti. Tarihçiler, Yavuz Sultan Selim'i Osmanlı'nın yükselişinde dönüm noktası oluşturan hükümdarlardan biri olarak değerlendiriyor.
