Resmi bültenlerde "önleyici temizlik", "kritik noktalar" ve "su akışına hazır hale getirme" gibi ifadelerle sunulan bu çalışma, kentin gündeminde bir kez daha aynı soruyu gündeme getirdi: Belediyenin asli ve rutin görevi olan altyapı bakımı, neden ancak yağış uyarısı ve basın bülteni eşliğinde "büyük bir seferberlik" gibi servis ediliyor?

Bültendeki tablo ile sahanın gerçeği

Paylaşılan metinlere göre Park ve Bahçeler’den Çevre Koruma’ya, Sağlık İşleri’nden DİSKİ’ye kadar pek çok birimin sahada olduğu aktarılıyor. Ancak sokaktaki vatandaş ve saha gözlemleri, bültenlerdeki kusursuz tabloyla her zaman örtüşmüyor. Yıl boyunca düzenli olarak yapılması gereken mazgal ve yağmur suyu hattı temizliğinin son dakikaya, üstelik meteorolojik uyarıların gölgesine bırakılması; altyapının ne kadar süreklilikle yönetildiğine dair soru işaretleri doğuruyor.

"Birkaç kare fotoğrafla" hizmet algısı

Yerel yönetimlerin rutin işlerini kamuoyuna duyurması anlaşılır olsa da, asıl sorun işin kendisinden çok sunum biçiminde düğümleniyor. Gece yarısı çekilen birkaç kare fotoğraf ve özenle seçilmiş ajans diliyle, olağan bir belediye hizmeti adeta olağanüstü bir başarı hikâyesine dönüştürülüyor. Oysa kent sakinleri için ölçü; bültenlerde yazan "tek tek kontrol edildi" cümlesi değil, ilk sağanak yağışta cadde ve sokakların su altında kalıp kalmadığı.

Asıl mesele: Panik değil, süreklilik

Yağmur suyu ızgaralarının çöp, yaprak ve çamurla tıkanması Diyarbakır’da yeni bir durum değil. Sorunun kalıcı çözümü, yağış uyarısı geldiğinde gece mesaisiyle birkaç noktayı temizlemekten değil; dört mevsim aksamayan düzenli bakım takviminden, denetimden ve kalıcı altyapı planlamasından geçiyor. Aksi halde yapılan her duyuru, sahadaki eksiklikleri gizlemeye çalışan bir iletişim çalışması olmanın ötesine geçemiyor.