Kemah ilçesine yaklaşık 4 kilometre uzaklıktaki Kömür köyünde bulunan tuz ocağının geçmişinin yaklaşık 460 yıl öncesine dayandığı belirtiliyor.
Osmanlı döneminde Ermeniler tarafından işletildiği ifade edilen ocak, uzun yıllar Tuz İşletmeleri Genel Müdürlüğü tarafından işletildikten sonra özelleştirildi.
Yaklaşık 250 bin metrekarelik alana yayılan tesiste üretim, havaların ısınmasıyla birlikte hız kazanıyor. Tuz üretimi haziran ayının ortalarında başlayıp eylül ayının ortalarına kadar devam ediyor.
Güneş altında kristal tuza dönüşüyor
Tesiste yerin yaklaşık 100 metre derinliğindeki tünellerden çıkarılan tuzlu su, sera görünümündeki havuzlara aktarılıyor. Güneşin sıcaklığıyla suyun buharlaşması sonucu havuzlarda kristal tuz oluşuyor. İşçiler ise oluşan tuzları büyük emek ve zahmetle topluyor.
İşletme sahibi Metin Tanrıkulu, doğal yöntemlerle üretilen tuzda herhangi bir kimyasal katkı bulunmadığını belirterek üretim sürecini anlattı.
Tanrıkulu, "Kaynağından suyla erimiş olarak gelen tuz, havuzlara alınarak burada güneşin sıcaklığı ile buharlaştırılıp tekrar kristalize ediliyor. Bunun için havanın sıcak olması önemli. Buradaki üretim haziran ayı ortasından eylül ayı ortasına kadar sürüyor. Zor şartlarda ve 3 ay gibi kısa sürede Erzincan ve çevresinin tuz ihtiyacını karşılıyoruz" dedi.
Evliya Çelebi'nin Seyahatnamesi'nde de yer aldı
Tarihi tuz ocağının, Osmanlı döneminin ünlü seyyahı Evliya Çelebi'nin Seyahatnamesi'nde de övgüyle bahsettiği üretim merkezleri arasında yer aldığı belirtiliyor.
Yüzyıllardır sürdürülen geleneksel yöntemler, günümüzde modern tesislerin yanında yaşatılmaya devam ediyor. Tuz üretiminde kullanılan yöntemlerin geçmişten bugüne korunması, tesise tarihi bir özellik de kazandırıyor.
Kemah tuzu birçok kente gönderiliyor
Büyük emekle üretilen Kemah tuzu, başta Doğu Anadolu Bölgesi olmak üzere İstanbul, Bursa, Ankara, Erzurum, Trabzon ve İzmir gibi birçok kentte satışa sunuluyor.
Lezzeti ve gıda ürünlerinin raf ömrünü uzatması nedeniyle Kemah tuzu özellikle peynir üreticileri, yaylacılar ve salamuracılar tarafından tercih ediliyor. Yüzyıllardır sürdürülen üretim geleneği, bölge ekonomisine de katkı sağlıyor.
