Karabük Belediyesi, kentteki sokak köpeği problemine çözüm iddiasıyla 42 bin metrekarelik devasa bir alanı "sokak hayvanları geçici bakımevi ve rehabilitasyon merkezi" olarak hizmete açtı. Karabük Belediye Başkanı Özkan Çetinkaya’nın, "Bölgenin en büyük barınağı, konfor açısından geniş ve ferah olmasıyla ön plana çıkıyor" sözleriyle övdüğü proje, kentteki ekonomik gerçeklerle yüzleşen vatandaşların tepkisine yol açtı. Türkiye’nin istihdam krizinin zirve yaptığı bir dönemde, kamunun kıymetli arazilerinin ve mali kaynaklarının üretim yerine bu ölçekte bir projeye harcanması, yerel yönetimlerin öncelik sıralamasını bir kez daha tartışmaya açtı.
Ekonomik krizin derinleştiği bölgede, istihdam oluşturacak fabrikalar ya da kente gelir getirecek üretim alanları bekleyen kamuoyu, belediyenin yatırım tercihini hayretle karşıladı. Vatandaşlar, "42 bin metrekarelik bir sanayi sitesi, tekstil atölyesi ya da tarım alanı kurulsaydı yüzlerce gencimiz iş sahibi olur, evine ekmek götürürdü. Şehrin geleceğini inşa etmek yerine, milyonlarca liralık kamu kaynağı 'köpek konforu' için harcanıyor" sözleriyle tepkilerini dile getiriyor.
Karabük Belediyesi’nin milyonlarca liralık yatırımla "ferah barınak" övünmesi yaptığı günlerde, Ekonomik Kalkınma ve İş Birliği Örgütü’nün (OECD) yayımladığı son "Bir Bakışta Eğitim" raporunu hatırlamakta fayda var.
Rapora göre Türkiye’de 18-24 yaş aralığındaki gençlerin tam %31,3’ü ne eğitimde yer alıyor ne de bir istihdamda.
Türkiye, hem lise hem de üniversite mezunları için en düşük istihdam oranına sahip OECD ülkesi konumunda.
Daha da acısı, dirsek çürüterek üniversite bitirmiş 25-64 yaş aralığındaki yetişkinlerin %24,6’sı işsizlikle boğuşuyor.
Bu veriler ortadayken, diplomasıyla evde oturan binlerce gencin yaşadığı kentlerde, kamu bütçesinin üretime ve istihdama kanalize edilmemesi, yerel idarelerin vizyon noksanlığını açıkça ortaya koyuyor.
